Spis treści

• 1 Klasyfikacja
  • 1.1 Motor cieplny
  • 1.2 Oberwanie chmury ciepła
  • 1.3 Ziębiarka
• 2 Cieplne maszyny przepływowe
• 3 Wnioski z zasad termodynamiki
• 4 Zobacz też
• 5 Bibliografia
• 6 Przypisy

//

Klasyfikacja

Serce cieplny

Schemat energetyczny silnika cieplnego

Silnik termiczny to narzędzie, które zamienia energię termiczną (cieplną) w energię mechaniczną (praca).

Ulewa ciepła

Schemat prostej sprężarkowej pompy ciepła 1) kondensator, 2) zawór duszący (albo włośniczka), 3) parownik, 4) sprężarka.

Pompa ciepła to sprzęt, które ogrzewa obszaru o temperaturze wyższej w poprzek podnoszenie ciepła z obszaru o niższej temperaturze do tego obszaru .

Ziębiarka

Ziębiarka to przyrząd, którego celem jest ubytek temperatury jakiegoś ciała do temperatury niższej od temperatury otoczenia .

Cieplne maszyny przepływowe

Maszynami cieplnymi są i maszyny przepływowe o przepływie ciągłym (maszyny wirnikowe) bądź okresowym (maszyny tłokowe), jeśli w obrębie maszyny występuje istotna wachta temperatury czynnika roboczego . Przykładami maszyn przepływowych są :sprężarki i turbiny.

Wnioski z zasad termodynamiki

Wszystkie maszyny działają zgodnie z zasadami termodynamiki. Z pierwszej zasady termodynamiki, wynika, że zatrzymany jest łączny saldo energii. Na rzecz silnika cieplnego: angaż wykonana (W) jest równa różnicy energii pobranej na droga termiczny ze źródła ciepła i oddanej do chłodnicy:

Z drugą zasadę termodynamiki, z której wynika że nie jest dozwolone sporządzić silnika cieplnego w całości zamieniającego dostarczone miło na pracę, a maksymalna biegłość silnika cieplnego zależy od różnicy temperatur źródła ciepła i chłodnicy i wyraża się wzorem:

W praktyce oznacza to, że silniki cieplne prócz tego użytecznej pracy nieustannie oddają do otoczenia miło, które jeżeli nie jest wykorzystane, staje się ciepłem odpadowym. Stanowi to podstawę skojarzonego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w elektrociepłowniach.

Zobacz też

• cykl Carnota, łańcuch Diesla, IGCC, Szereg Otta.
• silniki cieplne, o spalaniu zewnętrznym, turbiny parowe, napęd Stirlinga, serce o spalaniu wewnętrznym, napęd tłokowy, turbina gazowa, Urządzenie mechaniczne parowa
• pompa ciepła
• Elektrownia cieplna, Siłownia
• perpetuum mobile

Bibliografia

1  Waldemar Ufnalski, Wprowadzenie do termodynamiki chemicznej, wykład 7: 7. Elementy teorii maszyn cieplnych, 7.1. Maszyny cieplne - kanon działania, Stolica Polski, Polibuda Warszawska, slide. 3, materiały na rzecz studentów

2  Stanisław Ochęduszko, Termodynamika stosowana, podział: D. Druga norma termodynamiki, XIV Obiegi termodynamiczne, Syreni gród, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 127-128, 1974, ISBN - n/a,

3  Stanisław Ochęduszko, Termodynamika stosowana, podział: D. Druga dogmat termodynamiki, XIV Obiegi termodynamiczne, Syreni gród, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 127-128, 1974, ISBN - n/a

4  Jan Szargut, Teoria procesów cieplnych, podział: 7. Ziębiarki i pompy grzejne, Gród nad Wisłą, Wyd. Naukowo-Technicznei, ss. 190, 1973, ISBN n/a

5  G. Przybyła, T. Malkiewicz Laboratorium Techniki Cieplnej Instytutu Techniki Cieplnej Wydziału Inzynierii Środowiska i Energetyki Politechniki Sląskiej, Dyrektywa Laboratoryjna, Myśl ćwiczenia: Badanie wykresu indykatorowego maszyn tłokowych, ss.3

Przypisy

1. ↑ Douglas C. Giancoli: Physics- Principles with Applications (6th. Ed.). New Jersey, USA: Pearson Education, Inc., 2005, s. 416. ISBN 0130606200. 
2. ↑ IMB Innovation: Silniki cieplne (lokalny). .
3. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Rutgers, New Jersey: O silniku cieplnym (angielszczyzna). .
4. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu George Wolnomularz, Wirginia: Sprawdzian z Silnikiem Cieplnym (angielszczyzna). .
5. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Ohio State, Ohio: Aplikacje praw Termodynamiki (angielszczyzna). .
6. ↑ Departament Fizyki Uniwersytetu Toledo, Ohio: Termodynamika (angielszczyzna). .

1 - letnie promienie słoneczne
2 - zimowe promienie słoneczne
3 - dach
4 - szyba
5 - przedział, dokąd nagrzewa się powietrze
6 - ściana akumulacyjna pomalowana z pozornie na czarno
7 - prześwit nagrzanego powietrza do pomieszczenia
8 - przestrzał schłodzonego powietrza z pomieszczenia
9 - pomieszczenie
10 - ściany izolacyjne

Ściana Trombe’a – odmiana pasywnego sposobu pozyskiwania energii. Miano pochodzi od francuskiego inżyniera – Félixa Trombe’a, jaki w latach 60. wprowadził nową konstrukcję ściany budynku. Wykorzystywała białogłowa następstwo cieplarniany za pomocą szyby umieszczonej przedtem ścianą, malowaną na odcień ogorzały, najlepiej ciemny, i pustki powietrznej między nimi.

Ściana zewnętrzna nagrzewa się od słońca, ogrzewając równolegle znajdujące się w obrębie atmosfera. Otwory zlokalizowane u góry i u dołu ściany umożliwiają konwekcyjny przepływ powietrza od ogrzanej „pustki” do wnętrza pomieszczenia. O zachodzie słońca otwory te są zamykane, by atmosfera nie przemieszczało się w odwrotnym kierunku i nie chłodziło budynku.

Ciepłownia „Wieluń” – przypadek typowej ciepłowni węglowej.

Ciepłownia to zakład przemysłowy fabryczny, którego głównym zadaniem jest praca czynnika (z reguły wody) o wysokiej temperaturze na rzecz miejskich sieci ciepłowniczej. Konwencjonalne relacje (tj. opalane paliwami kopalnymi instalacje z kotłem) są teraz spotykane nieczęsto. Wynika to z faktu że wiele wyższą biegłość uzyskuje się produkując w rozwiązanie stowarzyszony energie cieplną i elektryczną (zobacz: elektrociepłownia).

Natomiast praca samego ciepła z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii staje się raz za razem w wyższym stopniu popularna. Najpowszechniej wykorzystuje się do tego celu energię geotermalną, przecież coraz to częściej budowane są duże ciepłownie słoneczne, w których baterie kolektorów ogrzewają wodę do celów użytkowych.

Największą w obecnej chwili (luty 2004r.) ciepłownią słoneczną jest Solfjärrvärmeanläggning (Okręgowa Ciepłownia Słoneczna) w Kungälv (Szwecja), która na rok zamienia wokół 4 000 000 kWh energii słonecznej na cieplną, użytkową.

Zobacz też:

• elektrownia
• ciepłownia miejska

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Ciepłownia

Ten paragraf wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji.
By poczynić go weryfikowalnym, trzeba oddać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Ogrzewanie pasywne - wybieg ogrzewania budynku naturalnymi źródłami ciepła, głównie energią słoneczną na skroś odpowiednie kształt bryły budynku, przeszkleń w poprzednio zamieszczonych, odpowiednie sytuacja poszczególnych elementów budowli względem pozycji słońca w cyklu rocznym zaś przeznaczenie innych technik takich podczas gdy gruntowy odpowiednik ciepła.

Odpowiednio zaprojektowany budowla w którym zastosowano dostępne na rynku techniki związane z wykorzystaniem ogrzewania pasywnego budynku takie gdy ściana Trombe’a, azaliż stałe elementy zacieniające powierzchnie przeszklone w okresie letnim, ew. markizy, azaliż także gruntowy zamiennik ciepła ma wysoce górujący wygoda termiczny od budynków tradycyjnych, a co za tym idzie daleko mniejsze nakłady eksploatacyjne na grzanie i klimatyzację. Blisko zastosowaniu technik ogrzewania pasywnego zmniejszają się nakłady finansowe potrzebne do eksploatacji zaś nakłady energetyczne.

Ten paragraf wymaga umieszczenia w odpowiedniej kategorii.
Więcej informacji o kategoriach znajduje się na stronie Wikipedia:

Gruntowy zamiennik ciepła

Grafika:Bild eines Erdreichwärmetauschers vor dem Einbau.jpg Gruntowy zamiennik ciepła to przyrząd służące do wspomagania wentylacji budynków zwiększające ich luksus termiczny w poprzek ujednolicenie temperatury dostarczanego do budynku powietrza. Gruntowy zamiennik ciepła opiera się na efekcie stałocieplności wobec powierzchnią ziemi, która to stała wysoka temperatura jest przezeń używana czy też to na rzecz ogrzewania, albo to chłodzenia budynków. Na ogół jest to ustrój powiązany z wentylacją mechaniczną budynku i rekuperatorem, albo z wentylacją grawitacyjną wspomaganą kominem słonecznym. Gruntowy zamiennik ciepła służy do wstępnego ogrzania, lub ponadto wstępnego schłodzenia powietrza. Nader często możemy utrwalić gruntowe wymienniki ciepła w instalacji wentylacyjnej budynków wznoszonych zgodnie z niemiecką normą domu pasywnego. Istotnym pod ręką wykonywaniu gruntowego wymiennika ciepła jest położenie go minimum 20 centymetrów pod głębokości przemarzania gruntu. Wkopanie go na taką głębokość w znacznym stopniu poprawia jego zdolność produkcyjna energetyczną. Na rzecz podniesienia sprawności wymiennika wolno ponad przed dookoła 30 cm do góry umieścić warstwę izolacji termicznej, albo zrobić złoże ze żwiru, albo kruszywa łamanego o dużej granulacji, które zwiększy w dużym stopniu powierzchnię wymiany termicznej przepływającego powietrza.

Gazogenerator na ksylem, zamontowany na ciągniku (z prawej okolica pojazdu). Z przodu pojazdu widoczna dodatkowa radiator do schładzania gazu generatorowego nim spaleniem w silniku.

Generator na ciągniku. U góry gazogeneratora czytelny odpylacz cyklonowy. Na dole urządzenia dwie otwory do zapalania wsadu i wybierania popiołu.

Schemat gazogeneratora do produkcji gazu drzewnego i zasilania silnika gazowego

Samochód Saab 99 napędzany gazem drzewnym. Gazogenerator jest na przyczepie

Samochód ciężarowy GAZ-42 napędzany gazogeneratorem

Автомобиль с газогенератором

Трактор с газогенератором

Instalacja do produkcji gazu drzewnego w Oplu (1940)

Adler Diplomat 3 GS na gazgenerator (1941)

Gazogenerator (czadnica, zgazowarka, wytwornica gazu drzewnego) jest urządzeniem służącym do produkcji gazu generatorowego (drzewnego) w procesie zgazowania.

Typowa armatura do produkcji gazu generatorowego do zasilania silników spalinowych składa się z czterech elementów: gazogeneratora, odpylacza, chłodnicy i filtra wtórnego. Od góry gazogeneratora ładowane było benzyna (drzewo, węgiel twardy, węgiel brąz poniżej postacią brykietów, węgiel drzewny, kiedy niekiedy co więcej humus) do leja zasypowego (zamykanego szczelnym wiekiem z uszczelnieniem). W obrębie gazogeneratora następowało jego zgazowanie.

Gorący i mętny alkohol opuszczający gazogenerator trafia do odpylacza (np. osadnika, odpylacza cyklonowego, etc.) w celu usunięcia cząstek stałych, a z kolei do chłodnicy. W chłodnicy następuje deprecjacja temperatury gazu zaś skroplenie pary wodnej tudzież substancji smolistych. Kolejnym etapem przygotowania gazu jest jego pasaż przez filtr wtórny (powierzchniowy), w którym następuje rozdzielenie pozostałych zanieczyszczeń. Rafinowany spirytus jest składany z powietrzem i zasysany przez silnik.

Zgazowarki produkujące napój alkoholowy generatorowy na potrzeby bezpośredniego spalania np. w kotle nie muszą być wyposażone w systemy do oczyszczania gazu, jak że jest niewielkie ryzykowny krok uszkodzenia palników kotła przez syf znajdujące się w gazie.

Zobacz też

• gaz generatorowy
• gaz drzewny
• zgazowanie
• piroliza
• czynnik zgazowujący

Linki zewnętrzne

• Zgazowarka EKOD-1M w Lubuskich Zakładach Garbarskich
• Gazogenerator - określenie, szkic gazogeneratora Imberta

Jeden z użytkowników Wikipedii oznaczył tę stronę w charakterze kwalifikującą się do natychmiastowego skasowania.

W najbliższym czasie administratorzy Wikipedii zweryfikują to zgłoszenie.

Jeśli nie zgadzasz się z oceną wikipedysty, wypowiedz się na stronie dyskusji.
Autorów prosimy z zapoznanie się z informacjami o najczęstszych powodach usuwania artykułów.

Uzasadnienie: błąd trzeźwy: konwektor ≠ kaloryfer konwektorowy (jęz. kolokwialny wprowadza w błąd), proponuję #REDIRECT konwekcja

Administratorze! Pamiętaj, żeby przetestować linkujące i historię zmian (ostatnia wachta) poprzednio skasowaniem artykułu.

Konwektor - forma grzejnika, jaki oddaje znaczną liczba ciepła na zasadzie zjawiska konwekcji.

p • d • e
Służby alarmowe

Policja (997 / 112) • Pogotowie ratunkowe (999 / 112) • Straż pożarna (998 / 112) • Straż miejska (986)
Techniczne: Pogotowie energetyczne (991) • Pogotowie gazownicze (992) • Pogotowie ciepłownicze (993) • Pogotowie wodno-kanalizacyjne (994)

Spis treści

• 1 Budowa
• 2 Palenie
• 3 Wady i zalety
• 4 Zobacz też:
• 5 Linki zewnętrzne

//

Budowa

Przykład pieca z drzwiczkami żeliwnymi z przeszkleniem, (Białowieża Towarowa)

Carski kuchenka kaflowy z zabytkowej Białowieży Towarowej.

Piec kaflowy w tradycyjnej postaci jest budowany z cegły szamotowej w postaci słupa obłożonego z pozornie materiałem ceramicznym - kaflami. Najważniejszym miejscem jest kominek. Z wielkości paleniska oblicza się masę pieca (na przykład palenisku na 6 kg drewna powinno harmonizować 600 kg masy akumulacyjnej).

Jako zamek paleniska mogą być wykorzystane drzwiczki żeliwne, ewentualnie nowocześniej - tafla szklana. Szyby stosowane we wkładach do pieców kaflowych są grubsze od studnia do wkładów kominkowych czy też podwójne (przez szybę wkłady kominkowe emitują ok. 30% ciepła, w kiecach kaflowych ok. 10%). Powodem są mrowie wyższe temperatury w palenisku pieca kaflowego.

Odbiór ciepła ze spalin realizowany jest w kanałach dymowych, które są tak bywa umieszczone prosto z boków pieca. W stosunki od budowy pieca spaliny po uzyskaniu żaru wypełniają kanały ewentualnie w wersji z przełącznikiem muszą przejść wszystkie kanały żeby wylecieć do komina. Wyłącznik służy do ułatwienia rozpalania - otwiera ewentualnie zamyka bezpośrednią drogę do komina.

Nowoczesnym rozwiązaniem są również wkłady do pieców kaflowych, które w zastępstwie drzwiczek zawierają szybę. Mogą być również wyposażone w płaszcz hydrologiczny albo zamiennik ciepła, na skutek czemu piekarnik kaflowy przypadkiem stać się głównym i jedynym źródłem ciepła.

Palenie

Palenie w piecu kaflowym nie jest proste i wymaga wprawy. Nabiera się jej statystycznie po co w żadnym razie kilkumiesięcznej praktyce. Po rozpaleniu ognia i nałożeniu drewna trzeba odczekać do jego przepalenia i wytworzenia żaru. Na powstały żar wrzuca się węgiel i również czeka na jego przepalenie. Od tego czasu jest dozwolone zatkać i zakręcić drzwiczki. W tym momencie zaczyna się właściwe nagrzewanie pieca. Serdecznie z żaru zaczyna ukończyć kanały dymne i nagrzewać udział szamotowy.

Przy konieczności szybszego nagrzania pieca wolno nie likwidować, a zaledwie przymknąć dolne drzwiczki, lecz nie jest to maksymalny energetycznie droga palenia ze względu na zaopatrywanie większych ilości powietrza, a co za tym idzie akceleracja procesu spalania (dym szybciej ucieka do komina, przez co nie oddaje owszem mnogość ciepła gdy w przypadku zakręcenia pieca).

Pieca nie jest dozwolone czesać nim przepaleniem się wsadu, bowiem grozi to rozsadzeniem pieca przez zapłon zgromadzonych w przedtem gazów palnych. Największe ryzyko wybuchem zachodzi po wrzuceniu bądź dołożeniu węgla ze względu na okazja unoszenia się pyłu węglowego w kanale kominowym pieca.

W piecu kaflowym wolno ogrzewać również innymi materiałami z wyjątkiem węglem (ksylem, papier, słomka), lecz węgiel ze względu na swoja charakterystykę palenia jest materiałem wymagającym w żadnym razie obsługi. Użycie drewna bądź papieru jak materiału palnego wymaga częstszego dokładania i obsługi pieca, w sąsiedztwie jednoczesnym wytwarzaniu większych objętości popiołu.

W przypadku palenia suchymi paliwami wytwarzającymi kurz (przede wszystkim słomka) widmo wybuchu jest w znacznym stopniu w wyższym stopniu prawdopodobne! Jeżeli nie jesteś niejaki azaliż dane olej napędowy nie spowoduje wybuchu nie zamykaj (zakręcaj) drzwiczek!

Wady i zalety

• zdecydowaną zaletą w stosunku do kominków jest era oddawania zakumulowanego ciepła wynoszący do 12 godzin (kuchenka prawidłowo rozogniony, lekkomyślny ok. 22 nie jest coraz ostatecznie cyniczny coraz ok. godz. 18 dnia następnego - zależne od temperatury otoczenia i szczelności cieplnej pomieszczenia),
• wytwarzanie pyłu, zwłaszcza pod ręką czyszczeniu pieca,
• konieczność zwracania szczególnej uwagi przede wszystkim w trakcie rozpalania.

Zobacz też:

• ogrzewanie
• zdun

Linki zewnętrzne

• Strona, na której wolno wyszperać schematy budowy pieców i kominków
• Historia kafli i pieców w Polsce

Podgrzewacze powietrza dzieli się na dwójka podstawowe grupy:

• konwekcyjne
• rekuperacyjno - regeneracyjne

W podgrzewaczach konwekcyjnych przejmowanie ciepła następuje drogą konwekcji na skroś ścianę dzielącą przepływające czynniki robocze (spaliny - atmosfera). Do podgrzewaczy konwekcyjnych zalicza się: podgrzewacze rurowe, żebrowe, iglicowe, płytowe.

W podgrzewaczach rekuperacyjno - regeneracyjnych alternacja ciepła opiera się na odbieraniu energii ze ścianek wcześniej nagrzanych przez przepływające spaliny. Z w najwyższym stopniu rozpowszechnionych podgrzewaczy rekuperacyjno - regeneracyjnych znane są obrotowe podgrzewacze Ljungstroema o osi pionowej czy też poziomej.

Podgrzewacze rekuperacyjno - regeneracyjne mają mnóstwo zalet: zwartą budowę, dużą biegłość, długą żywotność. Poważną wadą jest transfer części spalin do podgrzewanego powietrza. W przypadku podgrzewania powietrza na rzecz kotła grzewczego nie ma to większego znaczenia, wprawdzie manipulacja takiego podgrzewacza do innych celów grzewczych jest ograniczone.

Powody zastosowania

Stosowane są ze względu na ekonomizacja energii zaś ochronę środowiska.

Oszczędność energii. Atmosfera niezbędne do prawidłowego spalania paliwa w kotle jest na ogół zasysane z zewnętrznego otoczenia kotła. Przeto jego wysoka temperatura jest niewiadoma i zależna od warunków otoczenia. Platforma temperatury powietrza o ok. 10 - 20 °C powoduje wzrost sprawności kotla o ok. 1%. Podgrzane atmosfera wpływa dodatnio na predyspozycja spalania.

Ochrona środowiska. Innym ważnym aspektem jest to, że spaliny po wykonaniu pracy w kotle niosą coraz w sobie znaczny ciężar energii cieplnej, której manipulacja do podgrzania wody jest niewiele opłacalne, a zbędnie podgrzewa atmosferę. Serdecznie to wolno choć zużytkować do podgrzania powietrza rozdmuchowego - zasilającego palenisko.